Crash Test υποκρισίας και σκοπιμότητας

ceb5cebacebbcebfceb3ceb5cf83-20-cf83ceb5cf80cf84ceb5cebcceb2cf81ceb9cebfcf85-20151

Τη στιγμή που ο πρώτος καύσωνας του καλοκαιριού έκανε τα πάντα να φαίνονται θολά μέσα από τη ζαλιστική αχλύ του, άρχισε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, ου μην αλλά και για την απαραίτητη σε τακτά και άτακτα διαστήματα αλλαγή του εκλογικού νόμου. Όπως πάντα με στόμφο ειπώθηκε ότι θα πρόκειται για μια βαθειά τομή, μια προοδευτική αλλαγή, μπλα, μπλα, μπλα… Ίσως να είμαι πολύ κακός και προκατειλημμένος αλλά δυστυχώς η μέχρι τώρα εμπειρία είναι άκρως αρνητική και στα δύο αυτά πεδία, που εκφράζουν τα μάλα την υποκρισία και τη σκοπιμότητα του πολιτικού μας συστήματος εξουσίας. Ας είμαστε πιο στεγνοί και ξεκάθαροι: κανένα σύστημα εξουσίας δε θέλει να αυτοκτονήσει και να αυτο-αποδομηθεί. Θεωρώ πως αν γίνουν όλες οι απαραίτητες αλλαγές στο Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο, η γλυκιά αίσθηση της απόλυτης εξουσίας για πολλούς θα αποτελέσει παρελθόν και φυσικά αυτό δεν το θέλουν.

Για το Σύνταγμα, θα ήθελα εν καιρώ να εκθέσω κάποιες σκέψεις. Έτσι, ας περιοριστούμε σήμερα, που ο καύσων δεν ευνοεί την εις βάθος σκέψη, σε μια πρώτη προσέγγιση στο θέμα του εκλογικού νόμου.

Το πρώτο ιστορικά εκλογικό σύστημα της μεταπολίτευσης ήταν η περίφημη ενισχυμένη αναλογική. Ο εμπνευστής της Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος είχε την άποψη ότι χώρες όπως η Ελλάδα είναι δύσκολα κυβερνήσιμες και χρειάζονται ισχυρές κυβερνήσεις για να τις φέρνουν βόλτα. Το κλίμα της εποχής εκείνης ενδεχομένως να συνηγορούσε υπέρ μιας τέτοιας αντίληψης, όπου ήταν περίπου αδιανόητο να μιλήσει κανείς για συνεργασίες, συνθέσεις και συναινέσεις. Η συντηρητική παράταξη επέβαλε το εκλογικό αυτό σύστημα, που πριμοδοτούσε το πρώτο κόμμα για να προκύπτει μια ισχυρή μονοκομματική πλειοψηφία και κυβέρνηση. Στην αντίπερα όχθη η αντιπολίτευση (αριστερή, σοσιαλιστική κ.λ.π.) ζητούσε παγίως την καθιέρωση της απλής (και «άδολης»-sic)  αναλογικής, δηλαδή ενός εκλογικού συστήματος, που θα αποτυπώνει με πιστότητα τη βούληση του εκλογικού σώματος και δε θα τη νοθεύει με ενίσχυση του πρώτου κόμματος. Φυσικά κανείς από τους υποστηρικτές του συστήματος της απλής αναλογικής δεν πήγε ένα βήμα παραπέρα για να μας πει εάν θα ήταν διαθέσιμος να συζητήσει για τη δημιουργία μιας πολυκομματικής κυβερνητικής πλειοψηφίας με βάση προγραμματικές συγκλίσεις και συναινέσεις. Έχω τη φρικτή υποψία ότι όσοι ζητούν την απλή αναλογική διαχρονικά το κάνουν εκ του ασφαλούς γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν πρόκειται εν Ελλάδι να ευδοκιμήσει μια τέτοια λογική και συνεπώς αρκούνται στα παχιά λόγια. Είχαμε μείνει όμως στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ακολούθησε ο πασοκικός οδοστρωτήρας της δεκαετίας του ’80, που φυσικά τότε στα ντουζένια του ξέχασε τη συζήτηση περί απλής αναλογικής και βολεύτηκε μια χαρά με την ενισχυμένη και κάποιες μικρές παραλλαγές της, εξασφαλίζοντας συντριπτικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Από τότε μέχρι σήμερα, για να συντομεύουμε το οδοιπορικό δεν έχει γίνει τίποτε το συγκλονιστικό. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. επιδόθηκαν σε ένα εντελώς υποκριτικό και κουτοπόνηρο «κόψε-ράψε», που είχε να κάνει άλλοτε με τις μονοεδρικές περιφέρειες, άλλοτε με το όριο για την είσοδο στη Βουλή και κυρίως τώρα τελευταία με την σκανδαλίδεια (και σκανδαλώδη) επινόηση του μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Κίνητρο όλης αυτής της εργώδους προσπαθείας των τελευταίων 40 ετών με τις συνεχείς αλλαγές του εκλογικού νόμου δεν ήταν φυσικά η επίτευξη της «αναλογικότερης» εκπροσώπησης του λαού στη Βουλή (ποσώς τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο) αλλά η πάση θυσία διατήρηση της εξουσίας. Το όλο σκηνικό δείχνει ανάγλυφα το πόσο μη σοβαρή χώρα είμαστε. Πουθενά ο εκλογικός νόμος δεν αλλάζει τόσο συχνά. Α, ευτυχώς έχουμε την ασφαλιστική δικλείδα ότι κάθε νέος εκλογικός νόμος ισχύει για τη μεθεπόμενη εκλογική αναμέτρηση και αυτό λειτουργεί ως μια καλή δικαιολογία για όλο αυτό το ξεδιάντροπο «gerrymandering».

ψηφοφορία  dwrean.net

Ωραία, και τι κάνουμε τώρα; Τώρα έχουμε αριστερή κυβέρνηση (τουλάχιστον στα χαρτιά). Περιμένω λοιπόν σε αντίθεση με τους προηγούμενους που ήταν πονηροί, διεφθαρμένοι και πουλημένοι, να προωθήσει την απλή, άδολη, άσπιλη, αμόλυντη (προσθέστε ελεύθερα) αναλογική. Χωρίς κολπάκια, χωρίς εξυπναδίτσες: Τόσοι ψήφισαν, τόσες ψήφους πήρε κάθε κόμμα, τόσες έδρες δικαιούται. Τελεία και παύλα. Και μην ακούσω ότι έτσι θα έχουμε πολυδιάσπαση και ακυβερνησία. Δύο τινά: πρώτον έχουμε ήδη ξεπεράσει τα διάφορα ταμπού των πολιτικών αποχρώσεων καθώς εκτός από την προηγηθείσα κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, έχουμε αυτή τη στιγμή εν ενεργεία κυβέρνηση συνεργασίας ενός αριστερού (τουλάχιστον στα χαρτιά) κόμματος με ένα ακροδεξιό εθνικιστικό λαϊκιστικό κόμμα. Και δεύτερο και σπουδαιότερο με τη μορφή μηνύματος:  Έλληνες πολιτικοί, αρκετά γλεντήσατε τόσα χρόνια με τη μονοκομματική νομή της εξουσίας. Από εδώ και πέρα μάθετε επιτέλους να συνεργάζεστε, να συνεννοείστε και να κάνετε το καλύτερο για το λαό και όχι για την καρέκλα της εξουσίας και τα ως ήδιστα παραφερνάλια που τη συνοδεύουν.

Περιμένω λοιπόν ως αφελής και καλόπιστος πολίτης από την αριστερή + ακροδεξιά/εθνικιστικο-λαϊκιστική μας κυβέρνηση την καθιέρωση της απλής, στεγνής, ξεκάθαρης αναλογικής. Λυπάμαι, αλλά οτιδήποτε άλλο θα το θεωρήσω υποκρισία και σκοπιμότητα.  Ίσως όμως πάλι να φταίει η παραισθητική ζάλη του καύσωνα γι’αυτές τις υπερβολικές μου προσδοκίες….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s